د لـ ـخـ ـو ر ی
دلتنگی را می کُشد....
د لـ ـتـ ـنـ ـگـ ـی
دلخوری را!!

پ.ن: من دلتنگم٬ تو دلخور!

خدای بعضی ها
مثه کت و شلوار پلو خوری ه!
فقط وقتی از کمد در میاد
که احتیاج باشه!

ای کاش هنوز هم
 زخم ها
-هرچقدر عمیق-
با بوسه های مادرانه
خوب می شدند...

خورشید
انرژی اش را
گدایی نمی کند!
هرچه هست
فعل و انفعالات درونی ست و
انفجارات گدازه ای و
سوزشی مداوم...

همچون خورشید
می سوزم و
انرژی ام را می بخشم...
می بخشم...
می بخشم...
تا تمام شوم!
                   تمام...

پ.ن: جلو نیا! خاکستر می شوی!

مي کارمت...
درون گلدان صورتي احساسم...
مي نشانمت آرام
روي تاقچه چشمم...
هواي هواي اين روزها را داشته باش
بادي نيايد
از چشمم بيوفتي!!